İLAHİ UCALIĞIN 3 İLİ

XTQ-nin şəhidi Vidadi Nizami oğlu Zalovun əbədi xatirəsinə

Zamanın yaddaşı var. O, çox vaxt səssiz-sədasız ötüb getsə də, bəzi tarixləri öz sinəsinə həkk edir və əsrlər keçsə belə silinməsinə imkan vermir. Elə tarixlər var ki, o günlərdə bir xalqın taleyi dəyişir, millətin ruhu yenidən dirçəlir, torpaq nəfəs alır. Amma həmin tarixlərin görünməyən tərəfi də var – o günlərdə ucalığa yüksələn insanlar, əbədiyyətə qovuşan igidlər, ilahi mərtəbəyə çatmış şəhidlər...

Bu gün biz “İlahi ucalığın 3 ili” deyərkən, sadəcə bir zaman kəsiyini deyil, bir ömrün əbədiyyətə çevrilməsinin ildönümünü xatırlayırıq. Bu, XTQ-nin qəhrəman şəhidi Vidadi Nizami oğlu Zalovun şəhidlik zirvəsinə ucalmasından keçən üç ilin mənəvi hesabatıdır. Bu üç il ərzində onun adı sadəcə bir insan adı kimi deyil, bir qəhrəmanlıq rəmzi, bir vətən sevgisinin təcəssümü kimi yaddaşlara həkk olunub.

Şəhidlik – bu söz sadə bir ifadə deyil. Bu, ucalığın, paklığın, fədakarlığın ən ali mərhələsidir. Hər kəs yaşaya bilər, lakin hər kəs şəhid ola bilməz. Şəhid olmaq üçün yalnız silah tutmaq kifayət deyil; bunun üçün ürəkdə sarsılmaz iman, Vətənə sonsuz sevgi və canından keçməyə hazır bir ruh olmalıdır. Vidadi Zalov məhz belə bir ruhun daşıyıcısı idi.

O, adi bir həyat yaşaya bilərdi. Öz ailəsinin, doğmalarının yanında, gündəlik həyatın qayğıları ilə ömür sürə bilərdi. Amma o, fərqli bir yolu seçdi – Vətən yolunu. Bu yol çətin idi, bu yol təhlükələrlə dolu idi, amma bu yol şərəfli idi. Vidadi Zalov bu yolu seçərkən, əslində öz taleyini də müəyyən etmişdi. Çünki Vətən uğrunda seçilən yol, sonu şəhidlik olan müqəddəs bir yoldur.

XTQ sıralarında xidmət etmək hər kəsə nəsib olmur. Bu, xüsusi hazırlıq, xüsusi iradə və yüksək mənəvi keyfiyyətlər tələb edən bir sahədir. Vidadi Zalov bu etimadı doğrultdu, bu şərəfli missiyanın layiqli daşıyıcısı oldu. O, yalnız bir əsgər deyildi – o, bir ideyanın daşıyıcısı, bir amalın təcəssümü idi. Onun üçün Vətən sadəcə bir coğrafi məkan deyildi; Vətən onun ruhu, nəfəsi, həyatının mənası idi.

Üç il əvvəl o müqəddəs gün gəldi. O gün ki, Vidadi Zalov bu dünyadan köçərək əbədiyyətə qovuşdu. Onun bədəni torpağa qovuşdu, amma ruhu göylərə yüksəldi. Bu, adi bir ölüm deyildi – bu, ilahi bir yüksəliş idi. Ona görə də biz bu günü “ilahi ucalıq” adlandırırıq. Çünki şəhidlər ölmür, onlar ucalır, yüksəlir və əbədiyyət qazanırlar.

Şəhidin itkisi ailə üçün böyük bir dərddir. Ana üçün, ata üçün, qardaş-bacı üçün bu itki sözlə ifadə olunmayacaq qədər ağırdır. Amma eyni zamanda bu, bir qürur mənbəyidir. Çünki hər ailəyə şəhid vermək nəsib olmur. Şəhid ailələri millətin ən müqəddəs ailələridir. Onlar Vətənə ən böyük əmanəti – öz övladlarını veriblər.

Vidadi Zalovun ailəsi də bu müqəddəs yükü daşıyan ailələrdəndir. Onlar bir övlad itkisinin ağrısını yaşasalar da, eyni zamanda bir qəhrəmanın ailəsi olmağın qürurunu da yaşayırlar. Bu qürur onların göz yaşlarında, susqunluğunda, amma eyni zamanda başı dik duruşlarında özünü göstərir.

Bu üç il ərzində Vidadi Zalovun adı unudulmadı. Onun xatirəsi yaşadıldı, ruhuna dualar oxundu, adı ehtiramla çəkildi. Çünki şəhidlərin unudulması millətin özünü unutması deməkdir. Azərbaycan xalqı isə heç vaxt öz qəhrəmanlarını unutmur. Bu xalqın yaddaşı güclüdür, bu xalq öz şəhidlərinə sahib çıxmağı bacarır.

Vətən müharibəsi Azərbaycan tarixində yeni bir səhifə açdı. Bu səhifə qələbə ilə yazıldı, amma bu qələbənin hər sətri şəhid qanı ilə yazıldı. Vidadi Zalov da həmin sətirlərin müəlliflərindən biridir. Onun qanı ilə yazılan tarix, gələcək nəsillərə miras olaraq qalacaq.

Bu gün biz azad torpaqlarda nəfəs alırıqsa, bu, şəhidlərin sayəsindədir. Bu gün Azərbaycan bayrağı Qarabağda dalğalanırsa, bu, Vidadi kimi igidlərin sayəsindədir. Onlar canlarını verdilər ki, biz azad yaşayaq. Onlar həyatlarını qurban verdilər ki, Vətən yaşasın.

“İlahi ucalığın 3 ili” – bu ifadə yalnız keçmişə baxış deyil, həm də gələcəyə çağırışdır. Bu, bizə xatırladır ki, şəhidlərin ruhu qarşısında məsuliyyətimiz var. Biz onların arzularını yaşatmalı, onların uğrunda can verdiyi Vətəni daha da gücləndirməliyik. Bu, hər bir vətəndaşın borcudur.

Şəhidlik zirvəsi əlçatmaz görünə bilər, amma bu zirvəyə yüksələnlər bizə yol göstərir. Onların həyatı, onların fədakarlığı, onların qəhrəmanlığı bizim üçün örnəkdir. Vidadi Zalovun həyatı da belə bir örnəkdir – Vətənə sevginin, sədaqətin və fədakarlığın canlı nümunəsi.

Üç il keçdi... Zaman ötür, amma bəzi xatirələr köhnəlmir. Vidadi Zalovun xatirəsi də belədir. O, zamanın tozuna bürünmür, əksinə, hər keçən gün daha da ucalır, daha da müqəddəsləşir. Çünki şəhidlərin adı zamanla yox olmur, zamanla əbədiləşir.

Bu gün biz onun adını ehtiramla çəkərkən, əslində öz vicdanımıza səslənirik: biz onun qoyduğu mirasa layiq ola bilirikmi? Biz onun uğrunda can verdiyi dəyərləri qoruyuruqmu? Bu suallar hər birimizin qarşısında duran mənəvi borcdur.

Sonda isə bir həqiqəti bir daha xatırlatmaq lazımdır: şəhidlər ölmür. Onlar bizimlədir, bizim yaddaşımızda, qəlbimizdə, ruhumuzda yaşayırlar. Vidadi Zalov da bu gün bizimlədir – hər dalğalanan bayraqda, hər səslənən himndə, hər azad torpaq nəfəsində...

Ruhu şad olsun! Onun ilahi ucalığı əbədi olsun!

Hürü Hacızadə

Yazıçı-publisist

“Qızıl qələm” mükafatçısı

Fərid Faiqoğlu

AJB-nin üzvü