Menu
Xəbər Lenti
Makqreqor UFC-yə dönür
5-02-2023, 09:23

Makqreqor UFC-yə dönür

24 yan 15:24Gündəm

“DƏYİŞƏN DÜNYANIN DƏYİŞMƏZ İNSANLARI” kitabından

Bahar kimi təravətli...

Ürəkdən yazanda...

(İxtisarla)


Təbiətdə rəng çoxdur, bu rəngləri bir güzgü kimi özündə əks etdirəm hər bir yaradıcı fərdə aid olan poeziya, nəsr... həm də öz rənglərini yaradır. Bunlar nəfəs alan, yaşayan, bir-birinə bənzəməyən al-əlvan rənglərdi. Həyatın belə zəngin rəngləri ilə gözəlləşən əsərlərin ayrı-ayrı kadrlarında bir-birindən fərqlənən canlı mənzələri var; El və elat, insan, övlad, vətən, dostluq, peşə sevgisi, vətənsevərlik, vətəndaşlıq, vətənpərvərlik və qəhrəmanlıq – şəhidlik mövzusu. Hər lövhə, hər mənzərə mənalıdı. Adiliyindən çıxıb poeziyanın dilində böyük məna kəsb edərək geniş vüsət alır. Alim şairimiz Nazim Vəliyevin yaradıcılığında bu meyar, bu qayə beləcə doğmalaşır, əziz gilaməyə çevrilir. Bu Nazim Vəliyevin “Mənim tək dön” şeirində özünü bütün səmimiyyəti ilə ehtiva edir. 

       Səni sevir ikən mənim

       Ürəyimin sevgi səsi,

              sevincimin zümzüməsi,

       kədərimin ah-naləsi sənin idi.


       Xəyalımda həmişəlik sakin idin

       Varlığıma, düşüncəmə hakim idin

       Damarımda dağ çayıtək çalxalanıb

              axar idin....


       Gözlərimdə göy üzünün ən atəşli şimşəyitək

              çaxar idin...

       Nə oldu bəs?

       Bu axarlıq daş-qayaya çaxdı məni-

       Xırdalanıb, torpaqlaşıb lilə döndüm,

       Bu çaxarlıq atəşlərə yaxdı məni-

       Kösövləşib, kömürləşib külə döndüm.

       Heç bilmirəm necə söndüm, necə söndüm?

       Bir yanda lil, bir yanda kül,

       Doğrudanmı puça döndüm, heçə döndüm?

       Yox, yox, əsla!

       Döyünəcəm, gəriləcəm,

       Mən dönəcəm, diriləcəm.

       Mən atəşdən, mən torpaqdan doğulacam,

       Adəm kimi bu torpaqdan yoğrulacam,

       Od simvolu Prometey timsalında

                     zühr olacam.

       Ya bəlkə də , münbit torpaq timsalında

                     bir çiçəyə, bir ağaca rişə verib ,

                                   can verəcəm?

       Bu çiçəyi qoxlayarkən, bu ağacın meyvəsini

                     sən dadarkən,

       Vücuduna, varlığına sovrularaq,

              kirpiyində qovrularaq

                     gözlərinə eşq atəşi,

                            damarına sevgi dolu qan verəcəm.


       Bəli, gözəl, mənləşəcəm mən bu sayaq,

       Dirilərək, sənləşəcəm mən bu sayaq!

       Ürəyinin sevgi səsi,

              sevincinin zümzüməsi,

                    kədərinin ah-naləsi olacağam.

       Varlığına, düşüncənə hakim olan,

       Xəyalında həmişəlik sakin olan,

       Damarında axan qanda axan olan,

       Gözlərində şimşək kimi çaxan olan

       Mən olacam, mən olacam!

       Bu axarlıq, bu çaxarlıq

              səni mənə döndərəcək,

       Göndərəcək, gülüm, səni,

              mən keçdiyim o yollara göndərəcək.

       Sən də mən tək görəcəksən,

              duyacaqsan sevgi adlı bu aləmi.

       Sən də mən tək güləcəksən,

              göz yaşınla yuyacaqsan sevinc-qəmi.


       Amma, sənə bir arzum var-

       Qoy qıymasın sənə tale,

       Xırdalanıb, çınqıllaşıb lilə dönmə,

       Yanıb-yanıb, kösövləşib külə dönmə,

              sönmə, gülüm, heç vaxt sönmə…

                     heç vaxt sönmə…!


       ...Əgər birdən sönər olsan,

              sən də geri dönər olsan,

       Mənimtək dön,

              mənimtək dön.

                     mənimtək dön!


Dünyanın müasir problemləri ilə əlaqədar fikirlər, torpaq, vətən sevgisi, azadlıq təşnəsi, həqiqət və ədalət uğrunda aparılan mübarizə, qəhrəmanlıq və şəhidlik mövzusu-onu bu hislər rahat buraxmır, bu mövzular həmişə Nazim müəllimin diqqəti mərkəzindədir. Nazim Vəliyev yaradıcılığını doğma Azərbaycan torpağından, onun tarixililiyindən, elindən, obasından, adət və ənənəsindən, təbiətindən ayrı təsəvvür etmək olmur. Bu yaradıcılığın, onun şeiriyyatın mayası da, cövhəri də, ətiri-şirəsi də, nəfəsi də bu torpaqdan rişələnir, bu torpaqdan axıb-süzlüb bir bulaq kimi, yaranıb bir qaya kimi bərkiyib, bir ağac kimi kök salıb, bir çiçək ləçəklənib... Təbii ki, ürəkdən yazanda bu həmişə belədir. Ona görə də mənalıdır, gözəldir, seviləndir, sevdirəndir. Ürəkdən yazanda şeir dağ çayına bənzəyir, bu çay isə öz məcrasından çıxaraq Nazim Vəliyev poeziyasından axır və poeziyanın bel sütununa çevrilir. Ümumiyyətlə şairlərin köhnə şeiri olmur, bütün şeirlər bir ağacın meyvəsi kimidir. Oxşarlığı, doğmalığı, istiliyi, ilqlığı olsa da onları bir-birindən ayırmaq günahdır. Şair ana torpağını, elini, elatını, doğulub başa çatdığı yurdunu dünyadan ayırmır, dünyadan yazanda isə öz ana yurdundan, elatından uzaqlaşmır. Elə bu doğmalıq hissidi. Nazim Vəliyev şeiriyatını əzizləşdirən, yaxınlaşdıran, sevdirən... Onun neftçi həmkarı, eloğlusu Zaməddin Ziyadoğluna xitabən yazdığı “Ağrin alem həncərisən, həncəri?” şeirində olduğu kimi.


       "Ozan yurdum, şair yurdum, nur yurdum,

       Ocaq yurdum, müqəddəsim, pir yurdum,

       Azərbaycan şimal, cənub bir yurdum,

       Zaməddinəm şairlərin cəncəli,

       Ağrın alem, həncərisən, həncəri?"


                                                               Zaməddin Ziyadoğlu

       Dostlarının ürəyində min dilək,

       Ad gününə deyirlər - çox mübarək!

       Bunların öz yeri, söylə bir görək,

       Ziyadoğlu, ay şairlər "cəncəli",

       Ağrın alem, həncərisən, həncəri?


       Şairlərin cəncəli yox, gözü-sən!

       Nəzmə çəkib, incə düzən sözü-sən!

       Qoruyansan haqq- ədalət, düzü sən!

       Haqsızlarçün sən Domokl xəncəri,

       Ağrın alem, həncərisən, həncəri



       Üz-gözündə bir peyğəmbər nuru var,

       Saymayırsan sən dövləti, pulu – var*,

       Dostlar-dövlət, balaların ulu bar,

       Zər qədrini bilər onun zərgəri,

       Ağrın alem, həncərisən, həncəri?


       Sən "50"-dən xırdaladın bir il də,

       Qocalmadın, ucaldın sən bir ildə,

       Ruhun cavan, eşqini kim dirildə?

       Eyham vurdum, anlayasan incəli,

       Ağrın alem, həncərisən, həncəri?


       Ad gününü qeyd edirik "Vətən"də

       Bir Apreldir, yaz sevinci bədəndə,

       Sevinirik, qoy sevinsin Vətən də,

       Həm bakılı, həm qazaxlı-gəncəli.

       Ağrın alem, həncərisən, həncəri?


       Nazim Aslan sənə sağlıq diləyir,

       Sözlərini gah açıb, gah bələyir,

       "Həncərisən" rədifini ələyir,

       Hədiyyə tək vəsf etdim bu bənzəri,

     Ağrın alem, həncərisən, həncəri?


            Vətənini, xalqını, millətini ürəkdolusu, dünya boyda bir sevgiylə sevən Nazim Vəliyevin vətəninin azadlığı uğrunda canından keçən igid oğlanlara həsr etdiyi “Şəhidlik zirvəsi yerimdir mənim” şeirində olduğu kimi:


Aglama, ay ana, mən ölən yaşda

       Bu fani dünyadan köçən çox olub.

       Kimi zəlzələdən, kimi soyuqdan

       Kimi xəstəlikdən mənasız ölüb.


       Mənsə qazanmışam şəhidlik adı

       Şəhidlik zirvəsi yerimdir mənim.

       Başını uca tut, yerim ucadı

       Mənə qiymət verib elim, vətənim!


       Ölməzlik adını qazanmışam mən

       Vətənim azaddır, rahatam mən də!

       Yenə də, lazımsa çağırsa vətən

       Tərəddüd etmədən girərəm cəngə!


       Şəhid tək ölənin yeridir cənnət

       Cənnətdə layiqsiz adamlar yatmır.

       Hər bir şey olsa da, burada, fəqət

       Təkcə sənin laylan, ay ana, çatmır!


       Oğlun qəhrəmandır, bununla fəxr et,

       Qoy mənim yoxluğum sıxmasın səni.

       Darıxsan hərdənbir qəbrim üstə get

       Kövrək laylaların oxşasın məni!


            Bu şeir Nazim Vəliyev ruhunun zümzüməsidir. Şair ruhu, şair qəlbi azadlıq, müstəqillik uğrunda “uf” demədən şirin canlarını fəda edən oğullara çalınan layladı. Deyirlər şairlərin qəlbi yuxa kimi kövrək olur. Bu kövrək qəlbin kövrək misralarından süzülərək həzin şeirə - laylaya çevrilən əsərlər. Ürəyi sevgi ilə dopdolu, ruhu zəngin olan alim şairimizin poeziyasının çeşməsi tükənməzdir, qaynardı. Vətənin, xalqın arzusu və istəkləri, fikri və düşüncələri ilə həmahəngdir. Şeiriyatınızn axarı gəlsin, gürhagür axan dağ çayları kimi...


            Hürü Hacızadə

            Yazıçı-publisit


            Fərid Faiqoğlu

            AJB-nin üzvü


            Zəruri giriş: 

Həyatı

Nazim Aslan oğlu Vəliyev 22 fevral 1960-cı ildə Tovuz rayonunun Bozalqanlı kəndində anadan olmuşdur.

Texnika elmləri namizədi (1990), Dosent (28.10.2016), Ümumdünya Texnologiya Universiteti və YUNESKO-nun Akkreditasiyası üzrə Texnika elmləri Doktoru 2015 və Professoru (2017[2]) Rusiya Mühəndislik Akademiyasının həqiqi (xarici) üzvü, Beynəlxalq Ekoenergetika Akademiyasının Professor-doktoru 2015, SOCAR-ın Baş ofisinin elm, texnika və nanotexnologiyalar departamentinin rəisi, bir sıra elmi və bədii kitabların müəllifidir.

İngilis və rus dillərini bilir.

Bir oğlu, bir qızı var.

İstehsalat fəaliyyəti

1982-ci ildən Azərbaycan Neft-Qaz Sənayesinin Elmi-Tədqiqat və Layihə İnstitutunda işləməyə göndərilmişdir. Burada o, mühəndis, kiçik elmi işçi, elmi işçi, böyük elmi işçi vəzifəsində çalışmış, aspiranturada oxumuş və 1990-cı ildə dissertasiya müdafiə edərək, texnika elmləri namizədi alimlik dərəcəsinə layiq görülmüşdür.

N. Vəliyev 1993-cü ildən Azərbaycan Respublikası Dövlət Neft Şirkəti (indiki SOCAR) aparatında baş mütəxəssis, şöbə rəisinin müavini vəzifələrində çalışmışdır. 2003-cü ildən ARDNŞ-nin Baş ofisində "Elm və texnika" şöbəsinin, 2020–ci ildən isə “Elm, texnika və nanotexnologiyalar departamentinin rəisi, paralel olaraq, 1993-cü ildən ictimai əsaslarla Baş ofisin "Həmkarlar İttifaqı Komitəsi"nin sədridir.

Neftqazçıxarma, onun idarəedilməsi, marketinqi və s. üzrə bir sıra beynəlxalq sertifikatlara malikdir.

Dünya Neft Şurası və Azərbaycan Milli Neft Komitəsi İdarə Heyətinin, Enerji Xartiyası Sənaye Məsləhət Şurasının, Azərbaycanın Avropa Enerji Xartiyası üzrə Ekspert Komissiyasının, Yataqların Ehtiyatlarının Hesablanması üzrə Mərkəzi Komissiyanın, Yataqların İşlənməsi üzrə Ekspert Komissiyasının üzvü, SOCAR-ın Elmi-Texniki Şurasının sədr müavini, Neft–Qaz Sənayesi İşçilərinin Həmkarlar İttifaqı Məclisinin üzvüdür.

Təhsili və elmi fəaliyyəti

Nazim Aslan oğlu Vəliyev — 1977–1982 Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasında (keçmiş "Azərbaycan Neft və Kimya institutu"nda), 1998–2022-ci illərdə Dövlət İdarəçilik Akademiyasında təhsil almış, oranı fərqlənmə diplomu ilə bitirmişdir:

90 elmi işin, o cümlədən dərc edilmiş 60-dən çox elmi məqalə və məruzə tezislərinin müəllifidir. Bir çox beynəlxalq konfrans və simpoziumlarda məruzələrlə çıxış etmişdir. 1990-cı ildə "Texnika elmləri namizədi" elmi adını almış, 2015-ci ildə Ümumdünya Texnologiya Universiteti və YUNESKO-nun Akkreditasiyası üzrə Texnika elmləri Doktoru və Beynəlxalq Ekoenergetika Akademiyasının Professor-doktoru adlarını almış, "Caspian European Club"-un "Caspian Energy Award — 2015" mükafatına layiq görülmüşdür. Rusiya Mühəndislik Akademiyasının həqiqi (xarici) üzvüdür, 2016-cı ildə isə Dosent, 2017-ci ildə isə Professor elmi adını almışdır.

Ədəbi fəaliyyəti

N.Vəliyev hələ orta məktəbdə oxuduğu vaxtlardan poeziyaya maraq göstərmişdir. "Neftçi" ədəbi-bədii dərnəyinin üzvü kimi onun şeirləri respublika qəzetlərinin səhifələrində müntəzəm dərc olunur. "Sənsiz yaşamağa dəyməz" (Bakı, "Azərbaycan", 2000) və "İzin qalacaq" (Bakı, "Yazıçı", 2011) adlı 2 şeir kitabı nəşr edilmişdir.

Mükafatları

"Qızıl qələm" mükafatı (2003);

"Tərəqqi" medalı (2008);

"Əməkdar Mühəndis" Fəxri adı (2011).

"Həmkarlar İttifaqında xidmətlərinə görə" medalı (2013)

3-cü dərəcəli əmək ordeni;

"Zeynalabdin Tağıyev" adına medal-2022.

Digər bir sıra diplomlar və keçmiş "SSRİ Neft Sənayesi Nazirliyi"nin və SOCAR-ın fəxri fərmanları.